ژنەک و دو فەقێر

وەرگێر: #مھەمەد_تەقەڤی

رۆژەکێ ژنەکێ ب مێرێ خوە ڤا نان دخوار. فەقێرەکی ل دێری خست. ژنک رابوو و دیت کو فەقێرە. ھندەک خوارن ھلانین کو بدە وی. مێرێ وێ گۆت: ئەو کییە؟

ژنکێ بەرسڤاند: فەقێرە ژێ را خوارنان دبم. مێرکی نەھێلشت لۆما د ناڤبەرا وان دا ناکۆکی چێ بوو. وان ل ھەڤ نەکر و ژ ھەڤ جدا بوون. دەمەکە درێژ ب سالان دەرباس بوو و ژنکێ دیسان مێر کر(زەوجی). رۆژەکێ ب مێرێ خوەیێ دویەمین نان دخوار کو فەقێرەکی ل دێری خست. مێرکی دەری ڤە کر و دیت کو فەقێرەکە کو پێویستییا وی ب خوارنان ھەیە. ڤەگەرییا مالێ و ژ ھەڤژینا خوە را گۆت: رندێ ژ بۆ وی فەقێری ھنەکی خواران ببە. ژنک بلەز رابوو و خوارنان برن

لێ ژنک ب چاڤێن تژی ھێستر ڤەگەرییا. مێرکی گۆت: چ بوویە دەلالێ؟

ژنکێ گۆت: ئەڤ فەقێر کو ھاتییە دەما دێری، مێرێ منیێ بەرێیە.

مێرکی ھەڤژینا خوە ھەمبێز کر و ھنگا روو لێ کر و گۆت: ئەز ژی ھەمان فەقێرم کو ڤێ رۆژێ ھاتم دەرییێ خانییێ مێرێ تە.

پەیڤێن دژوار(واژه های دشوار):

بەرسڤاندن: پاسخ دادن

ناکۆکی: اختلاف

دەرباس بوون: گذشتن

پێویستی: نیاز

ھەڤژین: همسر

بلەز: فورا

 

 

Jinek û du feqêr

Weregêr: #Mihemed_Teqevî 

Rojekê jinekê bi mêrê xwe va nan dixwar. Feqêrekî li dêrî xist. Jinik rabû û dît ku feqêr e. Hindek xwarin hilanîn ku bide wî. Mêrê wê got: Ew kî ye?

Jinikê bersivand: Feqêr e jê ra xwarinan dibim. Mêrikî nehêlişt loma di navbera wan da nakokî çê bû. Wan li hev nekir û ji hev cida bûn. Demeke dirêj bi salan derbas bû û jinikê dîsan mêr kir(zewicî). Rojekê bi mêrê xwe yê duyemîn nan dixwar ku feqêrekî li dêrî xist. Mêrikî derî ve kir û dît ku feqêrek e ku pêwîstîya wî bi xwarinan heye. Vegerîya malê û ji hevjîna xwe ra got: Rindê ji bo wî feqêrî hinekî xwaran bibe. Jinik bilez rabû û xwarinan birin lê jinik bi çavên tijî hêstir vegerîya. Mêrikî got: çi bûye delalê? Jinikê got: Ev feqêr ku hatîye dema dêrî, mêrê min yê berê ye. Mêrikî hevjîna xwe hembêz kir û hinga rû lê kir û got: Ez jî heman feqêr im ku vê rojê hatim derîyê xanîyê mêrê te.

 

Peyvên dijwar(واژه های دشوار):

Bersivandin: پاسخ دادن

Nakokî: اختلاف

Derbas bûn: گذشتن

Pêwîstî: نیاز

Hevjîn: همسر

Bilez: فورا

 

یک زن و دو فقیر

روزی زنی با شوهرش غذا میخورد.  فقیری درب خانه را زد. زن بلند شد و دید که فقیر است. غذایی برداشت تا به او بدهد. 

شوهرش گفت: کیست ،؟

زن جواب داد،: فقیر است برایش غذا میبرم

شوهرش مانع شد تا اینکه جر و بحثشان بالا گرفت و کارشان به طلاق کشید.

سالیان سال گذشت و زن شوهر دیگری گرفت. روزی با شوهر دومش غذا میخورد

که فقیری در خانه را زد مرد در را باز کرد.  دید که فقیری است که نیاز به غذا دارد. به خانه برگشت و گفت. : ای زن غذایی برای فقیر ببر.

زن فورا بلند شد و غذا را برد

اما

زن با چشمانی پر از اشک برگشت.  

شوهرش گفت چه شده ای زن.

زن گفت.: این فقیر که در خانه آمده شوهر قبلی من است. 

مرد زنش را در آغوش گرفت و سپس رو به او کرد و گفت.: من هم همان فقیری هستم که آن روز به در خانه شوهرت آمدم.